SNOTTERIGE MASSA - Damcolumn Lieke 't Hart
Mijn vader heeft een zwaar houten dambord, die hij ooit van zijn vader heeft gekregen. Het straalt gewicht uit. Om de beurt verschuiven we de statige stenen.
Ik krijg een stapel neonkleurige damborden in mijn handen gedrukt. De plastic schijven zijn paars en oranje. Blikvangers. Of ik een promotiefilm wil maken over dammen, is de vraag. Fonkelende ogen van mijn vrienden als ik aan kom zetten met het spel. Net als bij mijn moeder en haar buurvrouw, die hiermee een nieuwe gezamenlijke hobby ontdekken. Mijn moeder klaagde dat deze buuf te veel praat en vooral te lang. Nu dammen ze.
In de verte krijsen eenden, de klok slaat half elf en de wind waait in mijn gezicht. De zon schijnt en ik schrijf. Bijna iedereen zit in de ochtenddienst. Het is het alsof dat extra lekker schrijft, iedereen daar en ik hier. Vier dagen ben ik aan het zwijgen in Huissen. Daar staat een kolossaal klooster, gebouwd voor de Dominicanen. En nu voor ons, mensen die zich willen bezinnen. Niet praten, wel schrijven. Reflecteren, contempleren. Een steriel koffie kopje staat rechts van me op de picknicktafel.
Dammen doe je samen. Zonder dat je sociaal verantwoordelijk gedrag hoeft te vertonen. Luchtige praatjes over onbelangrijke onderwerpen kun je buiten spel zetten. Saampjes spendeer je tijd, zonder onnodige interactie. De riedel van ‘Hee hoe is het?’, ‘Lang niet gezien zeg!’, ‘Tot snel he!’ en ‘Doei Doeiiii’ kan even uit.
Niet praten zorgt voor ruimte. Voor je gedachten, herinneringen en mijmeringen. Bij aanvang zegt onze begeleider: ‘Je komt hier als rups. In je cocon van rust en ruimte verander je in één snotterige massa. Een soort niets. Zacht en weeïg. Vanuit dit glibberige niets, deze overgave, transformeert het snot zich tot een vlinder. Je bespaart energie door niet te praten, zo kom je eerder tot niets. En vervolgens tot iets.’
Vogels tjilpen hoog in de bomen. De klok slaat elf uur, de dienst is over. Mensen gaan de bewoonde wereld weer in. Met een gelouterd gemoed. Ze gooien hun tank vol met te dure benzine, scheuren over het asfalt en genieten hun zondagsrust. Keuvelend spelen ze een potje met elkaar. Of woordeloos.
Lieke 't Hart
Lieke ’t Hart van Studio Lieke is niet alleen tekstschrijver, maar ook yogadocent. Een echte ondernemer van deze tijd, met twee verschillende expertises in huis. En daarmee ook twee héle verschillende diensten en doelgroepen. In haar tijd bij HANNN heeft ze actief meegeholpen met de groei van Fitter Brein en draagt ze het dammen nog een warm hart toe. Voor Fitter Brein heeft ze interviews geschreven met onder andere Erik Scherder. Nu werkt ze bij de gemeente Het Hogeland als communicatieadviseur.
